Ομοιοπαθητική Οδοντιατρική


Η Ομοιοπαθητική Ιατρική όπως και η Ομοιοπαθητική Οδοντιατρική θεραπεία δεν είναι νέα θεραπευτική μέθοδος όπως πολλοί νομίζουν. Οι ρίζες της και οι αρχές της ξεκινούν από την αρχαία Ελλάδα και τον Ιπποκράτη να αναφέρει πως «Ὅμοια ὁμοίοις εἰσίν ἰάματα» δηλαδή με τα όμοια ως ιάματα ο ασθενής υγιαίνει. Στη συνέχεια οργανώθηκε σαν επιστήμη από τον Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843), Γερμανό ιατρό, γνωστό ως ιδρυτή της ομοιοπαθητικής. Αυτός, πρώτος γνωστοποίησε την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796 και μίλησε για την αντιμετώπιση ως ολότητα του ανθρώπινου οργανισμού.


Η Ομοιοπαθητική είναι μια φυσική μέθοδος θεραπείας, που στοχεύει στην ενδυνάμωση του οργανισμού, κινητοποιώντας τις αμυντικές του δυνάμεις, αποκαθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τη διαταραγμένη του υγεία.


Η κατάσταση των δοντιών και του στόματος έχει πολύ μεγάλη σημασία για την ισορροπία κάθε οργανισμού. Το στόμα αποτελεί την αρχή δυο σημαντικών συστημάτων, του πεπτικού και του αναπνευστικού, η ομοιοπαθητική οδοντιατρική συμβάλει στην βελτίωση της κατάστασης των δοντιών και του στόματος και βοηθάει στην ενίσχυση της ισορροπίας του οργανισμού μας.


Με την κλασσική ομοιοπαθητική θεραπεία κάθε διαταραχή της στοματικής κοιλότητας αντιμετωπίζεται σαν μια τελείως ξεχωριστή περίπτωση. Η θεραπεία γίνεται με φάρμακα φυσικής προέλευσης με τα οποια αντιμετωπίζονται τόσο οξείες όσο και χρόνιες νόσοι, χωρίς παρενέργειες.


Tι σημαίνει “ομοιοπαθητικός οδοντίατρος”;


Η Ελληνική Εταιρία Κλασσικής Ομοιοπαθητικής Οδοντιατρικής σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, τη Διεθνή Ακαδημία Κλασσικής Ομοιοπαθητικής (Γ. Βυθούλκας) και τη Μακεδονική Εταιρία Ομοιοπαθητικής προσφέρει πρόγραμμα εκπαίδευσης προς τους οδοντιάτρους.

Ο Οδοντίατρος που θα εισάγει την Ομοιοπαθητική θεραπεία στη πράξη του και είναι εκπαιδευμένος, γνωρίζει:


  • τις αρχές της Ομοιοπαθητικής

  • την Ομοιοπαθητική φαρμακολογία

  • ήπιες και εναλλακτικές παρεμβάσεις στη στοματική κοιλότητα

  • μεθόδους και παρεμβάσεις οδοντιατρικές οι οποίες δεν αντιδοτούν και δεν παρεμποδίζουν την Ομοιοπαθητική Θεραπεία του ασθενούς


Σε ποιές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;


Σε περιπτώσεις ευαισθησίας ζώντων δοντιών που προκύπτουν μετά από επεμβάσεις σε αυτά (μετά από εμφράξεις, τρόχισμα δοντιών), Στην οδοντική υπερευαισθησία, Στην οξεία φλεγμονή του πολφού και του περιριζίου, Στις χρόνιες φλεγμονές του πολφού η του περιριζίου, Στις ουλίτιδες, περιοδοντίτιδα, περιεμφυτευματίτιδα, Στους διάφορους τραυματισμούς σκληρών και μαλακών μορίων των δοντιών και του περιριζίου, Μετά από εργώδη εξαγωγή, ριζεκτομή, τοποθέτηση εμφυτευμάτων, περιοδοντικών επεμβάσεων Στη περιστεφανίτιδα, Στο ξηρό φατνίο, Στα διάφορα αποστήματα (οδοντικά, περιοδοντικά), Στον έρπη, στον ομαλό λειχήνα, στις άφθες, Στις στοματίτιδες και στις γλωσσίτιδες, Στη νευραλγία τριδύμου και στην πάρεση προσωπικού νεύρου, Στην ξηροστομία. Στην ταχύτερη επούλωση των τραυμάτων η των καταγμάτων των γνάθων μετά από γναθοχειρουργικές επεμβάσεις, Στις αρθρίτιδες της κροταφογναθικής, Στην ταχύτερη επούλωση τραυμάτων των μαλακών μορίων.


Ο Οδοντίατρος είτε Ομοιοπαθητικός είτε όχι θα πρέπει σε έναν ασθενή που είναι υπό ομοιοπαθητική θεραπεία να αποφεύγει τη χρήση:

  • Ευγενόλης και ευγενολούχων φυραμάτων

  • Ισχυρών αντιβιοτικών, αναλγητικών, κορτιζονούχων σκευασμάτων τοπικής και γενικής χρήσης (όπου αυτό είναι δυνατό και σε συνεννόηση πάντοτε με τον θεράποντα Ομοιοπαθητικό ιατρό).

  • Καμφορούχας παραχλωροφενόλης.

Επίσης, ο Ασθενής κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας, θα πρέπει να αποφεύγει:

  • Ισχυρά αντιβιοτικά, αναλγητικά, κορτιζόνη και ηρεμιστικά και μόνο κατά περίπτωση και σε συνεννόηση με τον γιατρό του.

  • Ναφθαλίνη, καμφορούχες αλοιφές και προϊόντα με πολύ δυνατές οσμές.

  • Μέντα (τσίχλες, καραμέλες με μέντα, οδοντόκρεμες με μέντα, στοματοπλύματα με μέντα)

Η διαφορά της ομοιοπαθητικής οδοντιατρικής από την κλασική βασίζεται κυρίως στην αντιμετώπιση του ασθενούς σαν οργανισμό που πάσχει στο σύνολο του και όχι μόνο στο στόμα. Εξάλλου, ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος γνωρίζει την ομοιοπαθητική φαρμακολογία και ξέρει το στάδιο και την πορεία της θεραπείας του ασθενούς του.


Η Ομοιοπαθητική είναι μια εναλλακτική μέθοδος αντιμετώπισης του ασθενούς που εφαρμόζεται σε όλους τους κλάδους της ιατρικής, άρα και στην οδοντιατρική. Ο θεράπων οδοντίατρος που διαθέτει γνώσεις και εκπαίδευση προσανατολισμένες προς την ομοιοπαθητική, μπορεί να αντιμετωπίσει τον ομοιοπαθητικό ασθενή στο ιατρείο του και να θεραπεύσει νόσους οξείας αλλά και χρόνιας μορφής με την χορήγηση φυσικών σκευασμάτων.

Τελευταίες Δημοσιεύσεις

© 2015 by Efsaia Chondrou

Proudly created with Wix.com

  • w-facebook
  • w-googleplus